Eerste tuintje

Beter nieuws

2007-05-22T22:59:00.001+02:00

Na het overlijden van onze Pluis heb ik eens lekker mijn hart uitgestort op het forum van Kattenplaza. Daar werd ik gewezen op een oproep van een fokster die een kat heeft moeten terugnemen omdat deze niet goed samen ging met de andere katten in het nieuwe gezin. Ze moest haar stanta pede komen halen want anders werd het dametje naar het asiel gebracht. Samen met haar eigen katten is ook geen goed plan, deze dame moet echt een huisje voor zichzelf krijgen. Echter, op een kattenforum lopen niet veel mensen rond zonder kat, en een huisje zonder kat zou toch echt de beste oplossing zijn voor Seery.

Maar goed, uiteindelijk komt het er dus op neer dat we zaterdag naar Meppel rijden om kennis te gaan maken. Als het dan klikt komt Seery waarschijnlijk een week later naar ons toe. Zo is er nog even wat tijd om eventuele ziekigheidjes uit ons huis te laten trekken en kan Seery ook een beetje op adem komen want die voelde zich in haar vorige huis ook totaal niet op haar gemak.

Weer leuk nieuws dus! Ik heb al wel wat foto's van Seery, maar die zijn al wat ouder. Maar toch, ik kon het niet laten. Wat een beauty he! Een echte dame op stand. Het is een Ragdoll, wat een heel lief ras is. Qua karakter zit het ook wel goed als ik het zo hoor, ze is erg lief en speels en wil graag aandacht. Gelukkig hebben wij daar genoeg van hier in huis. Nu nog wachten tot zaterdag...

Een week later

2007-05-21T22:50:00.000+02:00

Langzamerhand vinden we onze balans weer een beetje terug. Vanmiddag na het werk had ik voor het eerst weer zin om de tuin in te duiken. Wat was er veel te zien! Wat kan er toch veel gebeuren in een week he. Het onkruid, dat laatst al aanwezig was, is natuurlijk ook alleen maar gegroeid, maar dat komt later wel.
De eerste Passiebloem is vandaag open gegaan. Of gisteren natuurlijk... dat weten we nu niet zeker. Wel de rest van de stuik af gezocht maar dit is echt de enige nog.
De eerste Prikneus (Lychnis coronaria) is ook open.
Eerder heb ik een aantal van die dozen 'gemengd allerlei' (bolletjes) geplant in de tuin. Dit is daar het resultaat van. Alleen weet ik even niet meer wat het nou moest zijn... erg he. Wel mooi, dus niks te klagen!
Hier nog zo'n mysterieus bloemetje. Ik heb de dozen nog wel ergens liggen dus ik kan het wel nakijken maar ik ben gewoon LUI vanavond.
De laatste verrassing is het kleine stamroosje. Vorig jaar deed die het heel slecht en dit jaar is hij maar aan een kant uitgelopen. Toch zitten er verschillende knopjes in en eentje is er al open. Een schattig mini-roosje.
De bijtjes en hommeltjes hebben hun werk toch goed gedaan dit voorjaar want de Reine Claude zit flink vol met 'pruumkes'. Ik vraag me af of ik ze niet wat zou moeten uitdunnen zodat de overige vruchtjes meer ruimte hebben om te groeien.
Niet op de foto maar wel in de tuin: een hele hoop Papavers die aan het opkomen zijn. Ik ben gek op Papavers en Slaapmutsjes. Voordat ik die op de foto zet moet ik (ijdeltuit) er echter nog het nodige aan onkruid tussenuit plukken. En het zou ook leuk zijn als ze in bloei kwamen he...
De rotzakken van distels hebben ook alweer de kop opgestoken. Dat wordt weer met de dikke geplastificeerde handschoenen aan werken, anders ben ik helemaal lek. Genoeg te doen nog dus de komende dagen. Werk schuurt de ziel.

Afscheid

2007-05-18T21:46:00.000+02:00

Dag lieve Pluis, je hebt heel hard je best gedaan. Je hebt zo geknokt de afgelopen dagen en genoot tot het eind van alle knuffeltjes die je ons kon geven. Het is goed geweest zo, poppetje.

Dag m'n lieve meisje.

Pluis-update

2007-05-16T09:56:00.000+02:00

Iedereen bedankt voor de lieve berichtjes voor Pluis.
We hebben een moeilijke nacht gehad. Ze heeft weer over moeten geven en tegen de ochtend zag ik haar weer achteruit denderen. Op een gegeven moment begint ze last te krijgen van vochttekort en dan wordt ze erg lamlendig. Om half 7 toch maar de dierenarts gebeld, maar een andere arts had dienst. Degene waar we zondagavond ook met haar naar toe zijn geweest en die ons totaal niet bevalt. (pakt kat uit mandje en zegt: goh, het is een vrouwtje, wist je dat wel?)
Uiteindelijk toch maar besloten om hem te bellen omdat ik Pluis echt snel zag verslechteren. Maar meneer lag in bed en vond dat ik om 9 uur maar moest bellen voor een afspraak. Stom toch, daar heb je toch avonddienst voor?
Ik heb haar maar beetje bij beetje wat vocht gevoerd, maar ik durf haar ook niet te veel te geven omdat ze anders weer gaat overgeven. Gelukkig mochten we bij onze eigen dierenarts om kwart voor 9 komen en heeft ze weer een flinke lading vocht bijgekregen. Plus een pijnstiller, antibioticum en een oppeppend vitaminespuitje.
Het is knokken samen en de kans dat ze het niet redt is nog steeds heel groot, maar ik merk aan haar dat ze er ook voor gaat. Heeft tegen me gemiauwd toen we even in de wachtkamer zaten en gaf mijn vingers door de tralies van het draagmandje heen kopjes. Ze is in ieder geval nog niet terug op haar dieptepunt, en dat wil ik graag zo houden. Nu met het vocht en de pijnstiller moet ze zich snel wat beter gaan voelen. Verder kijken we gewoon van dag tot dag of we haar er bovenop kunnen helpen.

Vanavond komt de lieve mevrouw van de kattenopvang om haar extra vocht bij te geven, want wat ze zo 's ochtends krijgt is gewoon niet genoeg om haar door de nacht heen te krijgen en iedere ochtend zie ik haar weer aftakelen. Misschien dat dat haar beter door de komende nacht heen helpt en dat we dan de stijgende lijn vast kunnen houden.

Kantje boord

2007-05-15T16:28:00.000+02:00

Pluis is niet een beetje ziek, pluis is heel ziek. Waarschijnlijk heeft ze iets bij zich gedragen en is het door de spanning van het verhuizen uitgebroken. De dierenarts denkt aan kattenziekte, omdat ze een hele lage leukocytentelling heeft, maar een aantal van de andere kenmerkende symptomen vertoont ze gek genoeg weer niet.
Gisteravond zijn we weer met haar naar de dierenarts geweest die ons toen de optie gegeven heeft haar een spuitje te geven (walgelijk eufemisme) of het nog even te proberen, met een 10% kans op overleven. Een hele akelige gedachte.
Omdat ze zich wel rot voelt maar geen pijn schijnt te hebben hebben we besloten om haar toch de kans te geven. Ook omdat de symptomen niet helemaal kloppen. Afgelopen nacht heb ik haar ieder anderhalf uur gevoerd door met een spuitje een soort astronautenvoer in haar bekje te druppelen. Ze had van de dierenarts nog een pijnstillertje gekregen en die combinatie lijkt haar er weer bovenop te krijgen. Om de paar uur krijgt ze bovendien een tabletje tegen de misselijkheid zodat ze hopelijk haar eten binnen houdt.
Tot nu toe is het goed gegaan, ze is de nacht (stukken) beter uitgekomen dan dat we 'm in zijn gegaan. Om een uur of 10 zaten we hier met een slap vaatdoekje waar geen puf meer in zat, om 2 uur 's nachts sprong mevrouw bij mij op de bank en gaf een kopje. Wat een verschil!
In de ochtend begon het weer slechter met haar te gaan. Ik heb het vermoeden dat de misselijkheids-pilletjes niet de volle 8 uur werken zoals de dierenarts gezegd had dus in overleg geven we die nu iets eerder. Verder vertoonde ze weer tekenen van uitdroging, dus ze heeft wederom onderhuids vocht toegediend gekregen.
De laatste uren is ze redelijk stabiel. Ik blijf haar iedere anderhalf uur voeren en wanneer nodig medicijntjes toedienen. Mocht het inderdaad kattenziekte zijn dan is de grootste crisis achter de rug en zijn haar overlevingskansen wat gestegen (30-50%) maar het is nog steeds oppassen dat ze niet terugvalt.

Het is zo ontzettend eng om een vrolijk speels beest in zo'n ontzettend korte tijd helemaal af te zien takelen. Nu zie je maar weer hoe belangrijk het is een diertje goed te vaccineren. Met eens in de paar jaar een prikje kan al deze ellende voorkomen worden.
Wij blijven waken over onze lieve Pluis en zullen alles doen om haar er doorheen te slepen. Met de lieve hulp van de kattenopvang waar ze vandaan komt en de dierenarts proberen we alles in het werk te stellen om haar er bovenop te helpen. Zet'm op Pluisie!

ziek?

2007-05-14T08:22:00.000+02:00

Pluis heeft sinds zaterdagavond niet meer gegeten en een paar keer overgegeven. We weten niet zeker of het van de stress is of dat ze toch wat onder de leden heeft. Ze ligt nu heel stilletjes in een hoekje onder de keuken en ik maak me natuurlijk zorgen. De dierenarts denkt dat het gewoon de stress is en heeft haar wat gegeven tegen de misselijkheid. Ik heb haar vanochtend weer een pilletje gegeven, maar dat heeft nog niet geholpen. Vandaag nog maar even afwachten hoe het gaat dus, en anders vanmiddag weer even langs de dierenarts.

Huistijger

2007-05-13T12:02:00.000+02:00

Daar is ze dan toch: onze Pluis. Gisteravond is ze in haar nieuwe huis aangekomen, en dat was wel even wennen. Ze had nog niet gegeten, dus een schaaltje vlees ging er goed in. Daarna ging madammeke op onderzoek uit en was het tijd om haar vooral veel te knuffelen. Eigenlijk een ideale kennismaking, alles ging veel te makkelijk. Dat hadden we nog niet gezegd of ze schrok toch nog ergens van: Lief was naar boven geweest om zich om te kleden en ze schrok van het geluid van de trap of de schuifdeur boven, welke weten we niet zeker. Resultaat was echter dat ze onder de keuken vluchtte en er pas voor een schaaltje kattenmelk was ze bereid er weer onderuit te komen.
Tot nu toe is het nog iedere keer zo gegaan: iemand de trap op of af? Pluis vlucht onder de keuken. Vanavond toch maar eens vragen of dat een bekend fenomeen is bij haar.
Verder is het wel een ontzettende knuffel, dus ze komt steeds langsgelopen om een aaitje te halen. Het zal nog een tijdje wennen zijn tot ze minder bang is, maar ik weet zeker dat we het samen heel gezellig krijgen.

Ongeduld

2007-05-12T15:02:00.000+02:00

We hadden vorige week met de mevrouw van de kattenopvang/dierenambulance afgesproken dat ze zou bellen als de eigenaar van Eerste Katje zich toch nog zou melden. Als ze niets van zich zou laten horen was alles goed en zouden wij op vrijdag bellen om af te spreken hoe laat we ons madammeke zouden komen halen. Lief en ik wisten al dat vrijdag voor haar vaak een drukke dag was, dus waren in de veronderstelling dat we onze kleine op zaterdagochtend zouden kunnen komen halen. Helaas, ze werk op zaterdag ook en dus kunnen we 's avonds pas komen. Nu loop ik al de hele dag ongeduldig door het huis te drentelen en de tijd kruipt maar voorbij. Daarstraks heb ik tussen de buien door nog wat in de tuin geprutst, een aantal van de zaailingen de grond in gedaan. Maar ik ben veels te onrustig om er echt van te genieten. En toen kwam er alweer een buitje voorbij, dus moest ik naar binnen vluchten.
Nu weet ik niet meer wat ik nog moet doen in de tussentijd. Ik heb al een kussentje genaaid voor in het reismandje (stof over van de krabpaal) zodat madam straks lekker ligt. Nu maar een tuinprogramma kijken op tv, misschien leidt dat een beetje af. (hoogstwaarschijnlijk erger ik me alleen maar dood, maar goed....)

Krabpaal

2007-05-10T21:03:00.000+02:00

Alweer niet in de tuin gewerkt. Zaterdag komt Eerste Katje (naam moeten we nog verzinnen) en daar moet natuurlijk het een en ander voor ingeslagen en geregeld worden. Ik heb me creatief uitgeleefd en een krabpaal cq. klimrek in elkaar geknutseld. Het stofferen van het hele geval was nog het lastigste. Vloerbedekking is stug en lastig netjes om de hoek te werken. Met de nodige schroefjes hier en daar is het dan toch aardig gelukt. Touw draaien ben je op een gegeven moment ook flink zat. Na iedere paar slagen heb ik het aangeklopt met een hamer en dat maakt toch wel verschil: iedere keer zakte het flink in. Als je het niet aanklopt krijgt de kat het veel te snel los.
Nu weet ik ook waarom ze dat pluizige spul gebruiken voor de ligplankjes: het is een beetje stretchend dus je hoeft het niet 100% op maat te knippen. En doordat het harig is vallen de naden niet zo op.
Aan een restje touw heb ik nog een pluizig stukje gehangen waar ze misschien mee kan spelen, maar op de foto zit dat net achter een plankje verstopt. Ik heb echter geen zin meer om nieuwe foto's te gaan knippen, ik moet nog nodig het zaagsel gaan opzuigen.
Morgen naar de dierenwinkel voor een reismandje, bak en dergelijke en dan is haar bedje gespreid... Nu maar hopen dat we tegen die tijd een naam hebben bedacht.

Il pleut

2007-05-07T22:14:00.000+02:00

Hehe, eindelijk regen! Hoeven we niet meer een paar keer per week de tuin te besproeien. Wel even wennen hoor, het ziet er meteen veel triester uit buiten zonder zonnetje. Ik heb nog geprobeerd een foto te maken van mijn zielige verregende restantjes Sering, maar door de wind was elke foto wel ergens bewogen. We houden het vandaag maar bij een tekstje dus.

Nog meer rozen

2007-05-06T17:14:00.000+02:00

Dit weekend was er bijna geen tijd om wat te tuinieren. Buiten het nodige watergeven (ik zal blij zijn als het maandag gaat regenen, als de voorspelling tenminste uitkomt!) heb ik eigenlijk haast niks in de tuin gedaan. Een keertje onkruid wieden is eigenlijk wel nodig, maar misschien volgende week maar.

Toch is er nog een klein beetje tuinnieuws: de rode roos is open! Bij nader inzien misschien een iets meer fuchsiaroze roos dan een rode. Zo zie je maar dat de herinnering je soms flink bij de neus neemt...

Verder hebben we nog een klein nieuwtje. Naast het huisje en het boompje waren wij toe aan een beestje. Als alles goed gaat komt komende zaterdag een katje uit het asiel bij ons. Er is nog een heel klein maar-tje, omdat ze nog niet de volledige wettig bepaalde tijd in het asiel is geweest, waardoor de rechtmatige eigenaar haar nog zou kunnen opeisen komende week. Maar goed, die kans is klein volgens de dame van het asiel.

Nu moeten we nog een naam voor haar verzinnen. Omdat ze zo veel miauwt wordt ze nu tijdelijk Miauw genoemd, maar dat vind ik niks. Ze is bruin met tijgerstreepjes dus Lief heeft voorgesteld haar Tiggr te noemen. Ik heb nog zo mijn twijfels bij die naam... Nog een weekje de tijd om wat beters te verzinnen dus.

Fotoperikelen

2007-05-04T15:43:00.000+02:00

Wat een knoeperds van bloemen krijgen die Alliums (sieruien) toch... Zo'n verzameling sterretjes op een stokje maakt mij altijd vrolijk als ik er naar kijk. Qua foto echter niet zo'n spannende compositie hierboven. Ja oké, je ziet hoe mooi de bloem in elkaar zit, maar toch is het een beetje een saaie, statische foto.
Heel blij was ik dus dat vandaag een ik-doe-net-alsof-ik-een-wesp-ben-vliegje op mijn sierui neerstreek terwijl ik de daarnaast staande roos aan het fotograferen was. Dus snel: een plaatje schieten.

Helaas, niet goed scherp gesteld... En de 'vogel' was natuurlijk gevlogen. Zelfs na herhaalde dreigementen weigerde hij zijn plaats in de compositie weer in te nemen! Een tweede kans zat er dus niet in.
Dat ik naast beginnend tuiniertje ook een (zeeeeer) beginnend fotograafje ben is ondertussen wel duidelijk. Petje af dus voor al die mooie foto's die ik anderen zie plaatsen. Vooràl als er beestjes op staan!

Te vaak gewassen?

2007-05-03T19:21:00.000+02:00

Laatst meldde ik dat mijn eerste gele roos geopend was. Nu zijn er wat meer open gegaan, maar moet je eens kijken wat er gebeurt:

Je ziet precies welke roos er het langste open is! Blijkbaar verbleken ze toch in de zon. Dat is me bij de rode rozen nog nooit opgevallen. De bloem op de laatste foto is degene die als eerste open ging, de foto van de meest gele is zoals deze bloem was toen ze opende op 29 april.
Vorig jaar deed deze struik het maar heel matigjes, slechts een paar kleine, wittige rozen. De grote gele knoeperds van dit jaar vind ik dan ook prachtig. Maar het is wel een komisch gezicht, al die verschillend gekleurde bloemen aan één struik.

Vorige keer schreef ik ook al over de luizen die in de roos zaten. Dat waren toen allemaal groene luizen. Bij nauwkeurige inspectie zag ik vandaag echter ook een hele serie bruine luizen zitten. Dus toch maar weer de plantenspuit te voorschijn gehaald. Als die roosjes zo hun best doen verdienen ze het wel om een beetje vertroeteld te worden!
Binnenkort verwacht ik de eerste trotse foto van de rode roos, daar staan ook al een paar knoppen van 'op barsten'

Oranje en groen

2007-05-01T21:24:00.000+02:00

De eerste koninginnedag in mijn nieuwe buurtje, en ik stond te kijken van de hoeveelheid kraampjes. Wat een ontzettende drukte en wat een hoop kraampjes....
Ik heb een leuk statiefje voor de camera gevonden, dus ik kan weer lekker spelen. Voor de tuin heb ik ook nog wat op de kop kunnen tikken: Er was een kraampje met tomaten- en slaplantjes. Natuurlijk kon ik het niet laten.

Ruimte genoeg nog in de tuin... dat zal later wel even wennen worden. Nu kan ik zomaar alles kwijt waar ik zin in heb. Waarschijnlijk plant ik minstens de helft op de verkeerde plek, maar al doende leert men denk ik dan maar. Deze trostomaatjes staan nu gebroederlijk aan de zonkant tegen de schutting aan. Nu maar hopen dat ze het daar naar hun zin hebben...

Ik heb vroeger wel eens pluksla gezaaid en dat was wel leuk, dus daar ben ik wel een beetje bekend mee. Kropjes lollo rosso zouden dus ook moeten lukken... toch? Maar braaf iedere keer water geven, zeker met dit weer.

Om nog even op het onderwerp groente door te gaan: hier de sieruien, die hun jas aan het uittrekken zijn. In de voortuin is er al eentje open, maar die staat in de zon. Deze staan in de schaduw van de schutting, en ze zijn dus ietsjes later. Nu zijn dit nog kleine propjes, maar het moeten grote paarse bollen worden. We wachten maar weer af...

Rozen en luizen

2007-04-29T12:30:00.000+02:00

Vanochtend moesten we al vroeg de deur uit en toen we thuiskwamen zag ik hem daar gloeien in de voortuin: de eerste gele roos is open! Snel naar boven gerend voor het fototoestel en terwijl ik de mooiste hoek zocht voor een plaatje kreeg ik de tweede schrik. Die heb ik met de titel van deze post natuurlijk al gigiantisch verraden, maar goed: luizen dus. Niet zo heel veel, maar ik ben ze toch liever kwijt dan rijk. De rode roos in de voortuin ook maar eens geinspecteerd en ja hoor: ook daar luizen.

Ik heb dus de plantenspuit maar gevuld en er een scheutje spiritus door gedaan. Eigenlijk moet er dan ook wat groene zeep in, maar die heb ik niet. Ik heb dus maar besloten om er een beetje blue wonder in te doen. Zeep is zeep hopen we dan maar. Het werkte in ieder geval wel: de luizen lieten los op het moment dat ze besprayd werden. Ook de rozen in de achtertuin hebben een beurtje gekregen. Vooral bij de witte klimroos achter bij de schutting was dat geen pretje: als je boven je hoofd aan het werken bent loopt het spirituswater zo via je arm je tshirt in... jakkie.
Ook het treurwilgje werd belaagd, dus ook die heb ik bespoten. Nou maar hopen dat het allemaal een beetje gewerkt heeft. Ik bedenk me in de tussentijd maar dat ze vorig jaar compleet zonder verzorging ook hun best hebben gedaan en zeker de rode roos heeft ontzettend lang gebloeid. De gele had het vorig jaar erg moeilijk, die was flink overwoekerd door de passiebloem. Nadat ik hem had bevrijd hebben we er wel wat bloemen in gehad, maar niet van die knoeperds zoals deze nu. Ik ben wel trots dus!

Nog een kleine tip trouwens als je een nieuwe plantenspuit nodig hebt: neem er eentje met een pompknop bovenop. Daarmee kun je druk opbouwen zodat je een hele tijd kunt spuiten. Anders heb je ontzettend lamme vingers na een tijdje!

Update: net even met oma gebeld, en die zegt dat een scheutje afwasmiddel in plaats van de groene zeep ook goed gaat. Dus: spuitfles met water, scheutje spiritus en een kneepje afwasmiddel. En dat moet je om de 10 dagen herhalen. Waarschijnlijk dan houden de luizen het na nog 2 keer bespoten worden het voor gezien en kun je de rest van het jaar van je rozen genieten. Als we oma toch niet hadden...

Aanwinst

2007-04-28T15:57:00.000+02:00

Van een plant die een aantal uitlopers had gemaakt heeft mijn oma een paar 'jonkies' in een pot gestoken. Deze had ze aan mijn moeder meegegeven toen ze vrijdag kwam helpen. Mijn moeder wist echter niet wat voor plant het was... Tja, toch maar weer eens de lieve mensen van groeninfo gevraagd of ze me konden helpen. En jawel hoor: het gaat hier om een Nandina domestica, Hemelse Bamboe. Al googlend naar wat informatie klinkt het me als een leuke plant: maximaal 1.80m hoog, bloeit, geeft besjes, heeft een herfstkleur en behoudt dat mooie blad dan ook nog eens de hele winter lang. Dat hadden we zelf haast niet beter uit kunnen zoeken!

Vorderingen tuinpad

2007-04-27T20:18:00.000+02:00

Grote kuil achter in de tuin. We hebben hard gewerkt en veel grind schoongemaakt! Het zit daar vrij diep en in een redelijke hoeveelheid, dus vandaar dat we maar steeds verder hebben gegraven. Het deel van het pad dat naar de poort moet lopen is vrijwel 100% zand, daar valt dus niet veel grind te winnen. Nu had ik heel slim bedacht om de plek waar wel veel grind zat goed diep af te graven en de kuil dan op te vullen met grond uit het stukje richting poort. Niet slecht toch?
Net toen we bezig waren met 'dit is de laatste emmer die we schoonmaken' kwam de buurvrouw met een schaaltje lekkers. Ik had laatst verteld dat ik toen ik in Engeland woonde bij een koffiehuis in de stad altijd borek at, en nu had ze er eentje voor ons gebakken. Dat vinden we niet vervelend natuurlijk!! Dus ik heb de modder van mijn gezicht gewassen (hoognodig!!!) en we hebben er een lekker drankje bij genomen en genoten van het middelandszeeklimaat. De vorig weekend aangeplantte jasmijn bij het terras zorgde voor de bijbehorende zoete geur. Hmmm!

Stekken en onkruid

2007-04-27T08:27:00.000+02:00

Deze post is schandalig over tijd want eigenlijk is het alhier geschrevene allemaal al vorige week zondag gebeurd. Het was hoog tijd weer eens wat tijd te besteden in de voortuin, buiten het nodige watergeven dat de laatste tijd natuurlijk nodig was. De Passiflora (passiebloem) is door de afgelopen winter natuurlijk niks ingevroren, maar toch heeft hij wat lelijke blaadjes gekregen. Het is ook een hele bos die over het trottoir hangt en omdat hij toch ieder jaar een heel end groeit heb ik hem eens flink uitgedund. Terwijl ik zo bezig was zag ik verdorie weer een aantal distels opkomen.

Vorig jaar stond er een hele rij distels in de voortuin. Wat een rotzakken, zelfs door de handschoenen heen prikken ze nog. Uitenindelijk heb ik zwaar geplastificeerde gevallen gebruikt (veel te groot want ze hadden alleen mannenmaten (8, 9, 10) en ik heb slechts een krappe 5). Er uit trekken gaat ook met goede handschoenen niet lukken, die akelig stekelige rakkers hebben een grote penwortel die goed vast zit. Doorsteken met het schepje dus. Dat betekent wel dat er een stuk wortel blijft zitten. Net als bij allerlei andere fijne wortelonkruiden loopt die weer vrolijk opnieuw uit. Vandaar dat ik dit jaar weer met ze zit opgescheept. Dus de handschoenen en het schepje maar weer ter hand genomen, met het volgende resultaat:
Links de gemene distels, rechts een hele groep paardebloemen. Ze hebben dan wel geen stekels, maar qua wortel zijn ze net zo vervelend als de distels. Ieder klein stukje loopt ook weer net zo vrolijk uit. Zoals je ziet had ik er nog behoorlijk wat, en waarschijnlijk als ik vanmiddag de tuin in zou duiken vind ik er weer een heel aantal. Alles heeft last van de hitte, behalve het onkruid lijkt het wel. Dat groeit als kool.

Jammergenoeg was er nog wel een onschuldig slachtoffer van mijn uitgraaf-praktijken. Omdat de rotzakken zich het liefst lijken te verschuilen tussen de wortels van andere planten heb ik bij het uitgraven van de wortels per ongeluk een paar stukjes van de Pachysandra afgestoken, een fijn bodembedekkertje. Ik kon die arme stakkers toch niet dood laten gaan, en omdat er toch nog genoeg bodem te bedekken is in de tuin heb ik ze maar in een bakje potgrond gestoken.
Zoals je ziet in de bovenste bakjes een aantal kopstekjes (stekjes van het uiteinde van een takje) In de onderste bakjes is niks te zien, maar daar zitten een aantal wortelstekjes in: stukjes wortel die helaas ook moesten sneuvelen bij het uitgraven. Bij de meeste planten is het ofwel een kopstek die goed gaat, ofwel een wortelstek. En dan moet je eigenlijk ook nog in het goede seizoen zitten. Maar we laten ons door gebrek aan kennis absoluut niet weerhouden. Een beetje experimenteren is toch leuk? Tot nu toe lijken de kopstekjes in ieder geval goed te gaan. Ze staan in de schaduw en er hangt er nog geen eentje slap.

Eerder dit jaar heb ik ook al een klein stek-experimentje gedaan dat goed lijkt te lukken. Van het snoeiafval van de klimroos achter bij de schutting heb ik uit nieuwschierigheid een paar takjes in een potje gestoken. In ieder geval eentje heeft nu een uitlopend knopje. Van dit experiment weet ik zeker dat ik het niet volgens de regels heb gedaan, want rozen stekken schijn je voor de winter te moeten doen. Maar desondanks lijkt mijn klein experimentje toch gelukt. Hiephoi!

Zomerhitte in het voorjaar

2007-04-26T22:19:00.000+02:00

Veel te heet weer voor de tijd van het jaar. En iemand is zo stom geweest om een hele partij perkplantjes de grond in te duwen zaterdag. Kortom: iemand heeft om de andere dag water kunnen geven deze week. En ik had nog zoveel te bloggen op de agenda staan, zelfs een partijtje foto's klaarliggen. Helaas: veel te tuinieren en daarnaast een goed boek zijn niet goed voor je blog-activiteiten. Gelukkig is het boek nu uit en heb ik weer tijd voor andere zaken.
Het hele spelen-met-foto's op het blogje vind ik erg leuk, maar het continu bewegen van het reeksje in de rechterbalk wordt ik een beetje kriegel op een gegeven moment. Vandaar hieronder maar weer eens een ander widget om uit te proberen.

Het is nog een toepasselijke serie foto's ook. Morgen komt mam weer helpen met het pad, wellicht zien we dus ooit nog eens het einde van de fotoserie. Tijdens het kijken van het reeksje sta ik er eigenlijk ook van te kijken hoeveel er veranderd is. Zeker ten opzichte van die scheve schutting... oei! Maar toch jammer dat ik van het eerste jaar alleen de bezichtigings-foto heb. Dat bedenk ik me nu maar iedere keer als ik denk dat ik te veel foto's knip: later ben ik natuurlijk hardstikke blij dat ik die heb ;-)

Gekkenhuis

2007-04-21T22:15:00.000+02:00

Wat een drukte bij de Praxis woensdag, niet te geloven! Ik had nog wat dingetjes te doen in huis, wasje ophangen, je kent het wel. Toen ik in de auto zat keek ik eigenlijk pas op de klok en het was pas tien over half 9. Het is maar een paar minuutjes rijden naar de Praxis, dus ik was veels te vroeg. Maar allez, ik ben toch maar vertrokken. Anders had ik thuis maar moeten zitten wachten.
Ik kom daar het parkeerterrein opgereden: staat alles al bijna vol! Ik had het op-een-na-laatste karretje te pakken. Wat een drukte!!!
Een hele grote kudde voor de deuren en iedereen wil plantjes scoren. Bahbah, wat een gedrang zeg. Maar ja, ik had mam beloofd het een en ander mee te brengen en had zelf ook zo mijn wensen, dus toch maar naar binnen gewrongen.

Ze hadden een aantal plantjes niet eens binnen gekregen volgens mij. Tenminste, ik kon de bestelde begonia'tjes niet meebrengen. Maar goed, ik had de auto toch mooi volgeladen. Je moet er even wat voor over hebben qua gedrang en dergelijke, maar dan heb je wel voor een heel leuk prijsje een aantal perkplantjes te pakken. Daarna nog naar de Gamma ernaast voor de borderrollen en heel voorzichtig naar huis om te zorgen dat er niks omvalt.

Vandaag was het dan tijd om de boel in de grond te steken. Allereerst heb ik een paar potten volgeplant, dat vind ik zo gezellig staan op het terras.

Vorig jaar had ik al een akeleitje gekocht bij de opruiming van de Intratuin. Die is ook braaf opgekomen maar de knopjes zijn nog niet open. Bij de Praxis stonden er ook een aantal en daar heb ik toch maar een roze en een blauwe meegenomen. Ik vind het zulke lieve plantjes... Deze zijn al wel open en zeg nou zelf: zoiets moois kun je toch haast niet verzinnen?

Dank je wel, hulpploeg!

2007-04-20T20:14:00.000+02:00

Donderdagmiddag was, zoals beloofd, mijn moeder komen helpen met het grindpad. De hoeveelheid grind varieert erg van plek tot plek. Ik heb stukken gehad waar ik 3 emmers uitgroef en daar 2 emmers grind aan over hield. In het stuk achterin, vooral richting poort is het minder dik gezaaid. Daar moeten we wel vier of vijf emmers uitgraven voor een miezerig emmertje grind. Daardoor zit de speciekuip waarin ik het grind was een stuk sneller vol met zand. Het leegmaken daarvan kost ook weer tijd, en uiteindelijk zijn we zo niet zo ontzettend opgeschoten. We hebben wel een hele gezellige dag gehad, en dat is ook een hoop waard!
Terwijl ik aan het grindwassen was heeft mam de tuintafel, die tot dan toe dienst had gedaan als zaaitafel, een goede poetsbeurt gegeven, zodat we een gezellig plekje hadden om buiten te zitten. De buurvrouw was turkse pizza's aan het bakken, daarvan hebben we er eentje als voorafje gegeten. De mannen kwamen toen ook net thuis, dus we hebben lekker met een wijntje op het terras gezeten. Maar omdat de tuin op het oosten ligt zit je op een gegeven moment in de schaduw van het huis. Dan merk je toch wel dat het nog maar voorjaar is, dus voor het eten zijn we maar binnen gaan zitten. Wel ontzettend leuk, zo'n 'gestolen' dagje doordeweeks.

Levensvragen

2007-04-18T22:31:00.000+02:00

Soms dan vraag ik me wel eens dingen af....
Vanmiddag reed ik naar mijn werk en zoals altijd kom ik dan een aantal voetgangersoversteekplaatsen tegen. Met een stoplicht, zo eentje waarbij ze op een knop kunnen drukken voor groen. Vaak genoeg steken mensen over als het licht voor de auto's op rood staat, zonder te wachten op het groene licht voor voetgangers. Tot zo ver vind ik het nog begrijpelijk. Maar regelmatig zit er eentje tussen die terwijl hij de straat overvliegt in het voorbijgaan gauw nog even op de knopjes drukt. Daar snap ik nou helemaal niks van.

Statistieken

2007-04-18T22:07:00.000+02:00

Leuk hoor, statistieken. Zo kun je als blog-eigenaartje ook zien waarop mensen ge-googeld hebben als ze op je site terecht komen. Dat biedt dus de mogelijkheid om klantvriendelijk te werk te gaan. Zo was er iemand op zoek naar hoe een Buddleja gesnoeid moet worden. Sterker nog: 'buddleja pink delight hoe snoeien' was de volledige zoekterm. Vandaar dat hij op mijn post over de pink delight uitkwam natuurlijk. Die bezoeker kunnen we waar voor zijn geld bieden (mocht hij of zij nog een keer terug komen tenminste...)

Goed: Hoe moet een vlinderstruik gesnoeid worden? Dat is afhankelijk van welke soort vlinderstruik je hebt. De meest voorkomende, de Buddleja davidii, snoei je in het voorjaar. Er bestaan echter ook nog andere soorten, bijvoorbeeld de B. alternifolia of de B. globosa. De laatste hoeft bijna niet gesnoeid te worden (maar is ook niet helemaal winterhard) als je de alternifolia in het voorjaar snoeit, dan snoei je de bloei weg! Dus kijk even op het label als je er eentje gekocht hebt. De meeste mensen hebben echter een 'gewone' B. davidii die ze in het voorjaar (rond maart) kunnen snoeien. Maar als je dat vergeten bent zou ik het nu nog maar doen, dat haalt ie wel weer in.
In principe heeft de struik geen snoei nodig om te bloeien. Je zult echter zien dat hij dan alleen maar helemaal bovenin bloeit. Dat komt omdat hij eerst nieuwe scheuten maakt, die daarna gaan bloeien. Als je de struik snoeit dan maakt hij die scheuten lager, zodat de daarna volgende bloesem mooi in zicht is. Bovendien maakt hij meer uitlopers, dus meer bloesems. En dat is toch meestal de bedoeling he...
In hoeverre je de struik terugsnoeit is afhankelijk van hoe groot je hem wilt hebben. Wil je een hele grote struik dan knip je hem af op een meter of zo, nuttig als hij ergens achter staat. Wil je hem wat compacter houden dan kun je hem tot zeer kort afknippen. 30-40 cm hoogte is normaal, maar zelfs 20 cm kan nog. Het kan eigenlijk vrijwel niet fout gaan. Als je het eng vindt om zo rigoureus te snoeien doe je het dit jaar voorzichtig, en als je vlinderstruik dan te hoog wordt naar je zin dan weet je wat je volgend jaar te doen staat....

Violen verzorgen

2007-04-18T11:21:00.000+02:00

Als je een beetje voor je viooltjes zorgt heb je er veel langer plezier van. Door het weghalen van de uitgebloeide bloemetjes (deadheading in het engels) zorg je dat de plant geen energie hoeft te steken in het produceren van zaad, zodat er des te meer over blijft voor de bloemetjes. In de bovenste foto zie je aan de bovenrand bij de bloembak bijvoorbeeld een aantal oude uitgebloeide bloemetjes zitten. Als ik alle oude bloemetjes er uit geplukt heb ziet het er als volgt uit:

Dat is een heel stuk beter, toch? Ik ben trouwens wel van plan straks een aantal plantjes zaad te laten zetten, want deze kleinbloemige viooltjes zaaien zich goed uit. Hebben we er volgend jaar weer plezier van!

Te vroeg

2007-04-18T11:07:00.000+02:00

Gisteren had ik geen tijd meer om deze foto te posten. Moet je nou toch zien.... Vorig jaar half mei zijn we naar het huis komen kijken en toen stond de Sering in bloei. En nu is hij al open aan het gaan! Vandaag zijn er nog veel meer pluimen open. Ik vind het maar een raar gezicht, er staan nog steeds Narcissen in bloei en daar bloeit de Sering dan.....

In de achtertuin zijn de bolletjes-achtige bladgroeisels knopjes aan het maken, jawel! Toch maar goed dat ik de neiging om de boel maar onder te schoffelen steeds bedwongen heb. Eentje is er al open, het lijkt een soort wild hyacintje volgens mij.

De hulptroepen zullen komen

2007-04-17T15:24:00.000+02:00

Dit weekend was nogal druk voor Eerstetuintje BV. Zaterdag was de verjaardag van mijn vader, met de bijbehorende verplichtingen natuurlijk. En zondag is er natuurlijk weer gewerkt in de grindwasserij.
Na een aantal uurtjes in de hete zon had ik het wel gehad met dat grind, en omdat de tuin er zo droog uit zag heb ik de tuinslang, die toch al uit lag, er maar eens flink opgezet. Daarna was de voortuin aan de beurt. En geen moment te vroeg!! De Ajuga die ik laatst nog op de foto had gezet stond al met gebogen kopjes dorstig te wezen, en ook de bloembakken die toch iedere dag water krijgen waren akelig droog aan het worden. Ongelofelijk, wat een weer! Gelukkig trokken ze na wat liefdevolle verzorging weer bij. Ook de paar die ik naar de achtertuin verplant heb doen het prima, met alle uitlopers die ze maken om het terrein te veroveren zijn het nu net kleine octopusjes. Ik houd wel van bodembedekkertjes, zeker als ze wintergroen zijn houden ze zo lekker veel onkruid tegen. Dat kunnen wij wel gebruiken....

Mijn lieve moeder heeft aangeboden om donderdagmiddag te komen helpen met het grindpad, zodat het hopelijk wat sneller opschiet. Zo'n aanbod slaan wij niet af!! Morgen dus maar gauw naar de bouwmarkt om nog wat extra borderrollen te halen (ik had er veeeel te weinig meegebracht... tja) en een hele lading perkplantjes in te slaan. Ook voor mam, want die hebben in Belgie natuurlijk geen Praxis. 10 perkplantjes voor 1,59... geen geld! Dus voor wie het nog niet wist: hup! morgen naar de praxis! (pfoe.... sluikreclame)

Over en sluiten

2007-04-13T20:16:00.000+02:00

De glorie is nu echt voorbij qua pruimenbloesem. Steeds als ik in de voortuin bezig ben geweest om de nieuwe aanplant water te geven heb ik afgevallen bloesemblaadjes in mijn haar...

Maar gelukkig zijn daar dan de tulpen, die door het warme weer open zijn gegaan. Ik vind het kleurverschil tussen de binnen- en de buitenkant zo mooi.

Ook de Ajuga is zijn bloemetjes aan het openen. Normaliter is het een laag bodembedekkend plantje (zie tweede foto) maar in het voorjaar bloeit hij met kleine blauwe kaarsjes. Nu zijn er nog niet zo veel bloemetjes van open, en toch is hij al zo mooi. Wat is een tuin toch ontzettend leuk!

Meer favoriete tuinsites

2007-04-11T21:45:00.000+02:00

Het gaat goed bij de zuiderburen, tuinbloggenderwijs gesproken. Bart van eigenwijzetuin is in plaats van zijn dagboek een heuse blogger geworden. Gefeliciteerd wat dat betreft! Zijn belevenissen worden vanaf nu bijgehouden op eigenwijzetuin.blog.

Mijn eigen tuintje en co is een recente ontdekking van me. Alweer van die mooie foto's! Tja, daar kan een mens goed jaloers van worden. Zo veel als er over tuinieren geschreven wordt, zo weinig echt goede tuinblogs zijn er. Die paar die regelmatig updaten moeten we dus in ere houden. Dus hup, allemaal naar mijn eigen tuintje en co.

Onkruid herkennen

2007-04-11T19:57:00.000+02:00

Als je wilt weten wat nu weer de kop opsteekt in je tuin zou je kunnen kijken op de onkruidpagina van the seedsite (engels). Op zo'n moment merk je pas goed het gemak van de latijnse namen voor planten: je kunt daarmee heel makkelijk weer de nederlandse naam opzoeken.
De rest van de site is ook het bekijken waard. Link naar de hoofdpagina komt in de rechterbalk!

Zaailingen erin, zaailingen eruit

2007-04-11T19:11:00.000+02:00

Dit was dan voor het verspenen en bijzaaien, maar goed, je ziet wat een mooi georganiseerd geheel ik hier heb ;-)
In de potjes met stokken staan nog pronkerwten (Lathyrus) die ik al een hele tijd terug gezaaid heb. Binnenkort zal het een en ander wel naar buiten kunnen, dat is toch altijd beter voor de plantjes zelf. Dan wel goed het weerbericht in de gaten houden, dat ze weer gauw naar binnen kunnen als er toch nog wat kou gaat komen.

In het laatste zonnetje vanmiddag nadat ik thuis kwam van het werk heb ik nog even wat onkruidjes geplukt in de voortuin. Er staan een hele hoop Kleine Veldkersjes (Cardamine Hirsuta), een op zich onschadelijk ogend plantje.

Hij heeft een soort van kleine boontjes waar de zaadjes in zitten. Op de foto staan die nog niet, maar hier en hier zijn ze wel te zien. Daar zit 'm het gevaar: als de zaadjes rijp zijn springen de boontjes (officeel hauwtjes genaamd) open en slingeren de zaadjes in het rond. Als je er niet snel genoeg bij bent met plukken dan schieten ze open als je ze aanraakt. Op tijd beginnen met vlooien dus.
Dit is wederom een onkruidje dat eetbaar schijnt te zijn, maar ik waag me er maar niet aan.

Zaaien

2007-04-11T11:36:00.000+02:00

Eigenlijk was ik dit blog begonnen om (ook) bij te houden wat ik zaaide en wanneer het opkwam en dergelijke. Ik vind het echter zo saai, foto's van kale sprietjes in potjes en lange lijsten plantennamen van wat-er-zoal-gezaaid-is. Veel liever duik ik de tuin in met de camera (overbuurvrouw: ben je de pruimenboom nu alwéér aan het fotograferen??) en vertel wat er zoal buiten in het zonnetje gebeurt.
Maar goed, laten we ons goede voornemen toch maar een beetje uitvoeren. Gisteren heb ik een partij zaadjes van vorige week verspeend (voor zover nodig) en een paar nieuwetjes gezaaid. Schrik niet, hier volgt een saai lang lijstje. Totaal niet gerangschikt, en waarschijnlijk ontbreken er een paar want ik moet 't even uit 't blote hoofdje doen. Foto volgt vanavond ook nog.

Gezaaid vorige week zaterdag:
Lupine Russell
Alcea rosea, Stokrozen (zwarte en mauve)
Nicotiana alata, Siertabak
Echinacea purpurea, Rode zonnehoed
Echinacea purpurea ‘White swan' of ‘White lustre', Witte zonnehoed
Viola cornuta, Hoornviooltje
Dahlia
Eschscholzia californica, Slaapmutsje
Diverse Papavers
Salvia verticillata
Polemonium caerulum, Jakobsladder
Lunaria annua, Judaspenning
Alyssum ‘Sneeuwkleed'
Cosmos bipinnatus, Cosmea
Nepeta subsessilis, Kattekruid
Helianthus anuus ‘Red velvet', Zonnebloem
Gaura lindheimerii, Prachtkaars
Cobaea scandens, Klokwinde (eigenlijk aan de late kant gezaaid)
Ipomoea tricolor ‘Heavenly blue’

Gezaaid gisteren:
Osteospermum, Spaanse margrieten
Agastache foeniculum, Dropplant
Delphinium, Ridderspoor
Lupinus polyphyllus, vaste Lupine
Lavatera trimestris ‘Mont Blanc'

Ik heb een voorkeur voor zaken die beestjes aantrekken, maar er zijn er ook een heel aantal die ik gewoon voor de mooi heb gekozen. Plus een aantal klimmers om (naast de twee Clematissen en de Hedera-stekken) de schutting wat op te sieren.

Ik zou nog wel een soort klimrek willen maken om ook midden in de border een klimmer kwijt te kunnen. Ik heb wel een aantal mooie stalen klimrekken gezien in de winkel, maar die zijn of zo klein dat ik ze niet wil hebben, òf zo duur dat ik ze niet wil betalen. Ik zou eens moeten kijken of er zelf iets moois te maken is. In mijn studententijd heb ik ooit een soort wigwam gebouwd van bamboestokken om een Oost-indische kers in te laten groeien. Zoiets misschien....

Nog meer gulle giften

2007-04-09T18:18:00.000+02:00

Op visite gaan bij je ouders heeft zo zijn voordelen. Vooral als ze een grote tuin hebben en je moeder gul is met het afsteken van haar planten. De namen kent ze echter niet, maar na een korte consultatie bij groeninfo heb ik dan toch de namen kunnen achterhalen. Heerlijk toch, dat internet!

De eerste hadden ze vroeger al in de tuin in het huis waar ik opgegroeid ben. Hij bloeit heel lang met een zee van witte bloemetjes en vormt een mooi bol kussen. Hij blijkt Cerastium tomentosum te heten, oftewel viltige hoornbloem in het nederlands.

En dit is de Phlox subulata (waarschijnlijk zelfs de Emerald Cushion Blue, overbelichtte bloemetjes helaas... luie fotograaf wil niet terug de tuin in voor een betere foto). Wat informatie kun je vinden bij de stadstuinier en catgarden.
Ze hebben beide als voordeel dat ze groenblijvend zijn in de winter. Mooie bodembedekkers die bij mijn moeder in de volle zon staan en het daar prima doen. Ik heb een paar flinke stukken gekregen, zodat ik een deel in de voortuin en een deel in de achtertuin heb gezet.
Dank voor de gulle gever!

Niet eerlijk

2007-04-08T10:10:00.000+02:00

Gisteren onderweg naar mijn ouders zag ik overal bloeiende krenteboompjes staan. En de mijne moet het nog steeds doen met een paar knopjes die open zijn... niks witte wolken. Ik wijt het maar aan het feit dat hij hier in de schaduw van de schutting staat en denk bij mezelf: 't is niet eerlijk...

Kortzichtig

2007-04-06T20:14:00.000+02:00

Vandaag een vrije dag, kantoor was gesloten. Hoog tijd om eens wat klusjes in huis te doen die nog op me lagen te wachten. En toen ik eens even naar buiten keek zag ik daar in de achtertuin ineens:Daar sta je dan, iedere ochtend braaf je pruimenboompje te bewonderen, terwijl er onder je neus zomaar een ander wonder gebeurt.

De Krent, ofwel het Krenteboompje (Amelanchier lamarckii) is een plant die je niet vaak in tuinen ziet, terwijl het een heel dankbare tuinplant is. Ten eerste kent de plant vele kleurige momenten: In april en mei bloeit hij met witte stervormige bloesems, waarbij een struik die volledig in bloei staat een grote witte wolk lijkt. Daarna volgen eind juni de eetbare besjes die onregelmatig rijpen, het is dus wel even zoeken naar de rijpe soms. Ook de vogels zijn er dol op dus als u er een lekker potje jam van wilt maken moet u er op tijd bij zijn!
Alsof dat allemaal nog niet genoeg is, geeft de krent ook nog een spectaculaire kleurenshow in het najaar.

De krent is niet kieskeurig qua bodem, en wordt van nature niet heel groot. Ondanks de naam krenteboompje is het meestal een struik, maar je kunt haar door snoei zo groot of zo klein houden als je zelf wilt. Juist voor de kleine stadstuin, waar het moeilijk is om een klein blijvend boompje te vinden, is de krent een goed idee. Als je haar te groot vindt geworden kun je haar zelfs flink terugzetten (afzagen tot op een paar grote stammen) en ze zal wel een beetje moeilijk op gang komen, maar een jaar later is ze weer in volle glorie te bewonderen.
De enige plaag die vat op haar lijkt te hebben is meeldauw, en dan nog slechts in lichte mate.

Al met al een plant waar ik geen kwaad in kan ontdekken, en wat dat betreft is het zonde dat ze niet vaker in de tuin gebruikt wordt. Omdat het een plant is die in het wild voorkomt (Drenthe is ieder jaar wit van de krentebloesems) en omdat ze regelmatig in het openbaar groen gebruikt wordt is ze misschien niet bijzonder genoeg voor sommige mensen. Ik vind echter dat het in een tuin niet draait om exclusiviteit maar om effectiviteit. Als je bedenkt dat ik vorig jaar al een redelijk grote struik heb kunnen kopen voor rond de vijf euro, goeie prijs-kwaliteitverhouding zou ik zo zeggen!
Er worden tegenwoordig ook krenten ge-ent op onderstam waardoor ze nog meer de uitstraling van een boompje hebben. Je kunt je eigen krent ook 'opleiden' tot een- of meerstammig boompje, maar dat kost tijd en daar hebben we tegenwoordig een chronisch gebrek aan lijkt het wel.

Als de krent straks wat voller bloeit volgen meer foto's. Erewoord!
Links: plant van de maand - oktober 2000, Wikipedia, Tuinkrant, BBC.

Paasdrukte

2007-04-06T16:28:00.000+02:00

Het valt vast niemand op, maar ik heb het pruimentakje van gisteren uitgeknipt en in plaats van mijn appeltakje in de kop van de site geplakt. Ik ga nu stillekes trots zitten wezen. En daarna gauw verzinnen wat we allemaal gaan eten dit weekend want de grote boodschappen moeten zo worden ingeslagen. Lastig altijd, die feestdagen. Ik ben al zo'n held in het vooruit plannen normaliter. Mijn Lief heeft geluk dat de Appie hier op zondag open is, zodat vergeten ingredienten alsnog kunnen worden ingeslagen...

Het vervolgverhaal

2007-04-05T20:30:00.000+02:00

Het verval heeft nu officieel ingezet: vanmiddag lagen de eerste paar bloesemblaadjes op de grond onder de pruim. Vanaf nu zal het dus alleen maar minder worden. De eerste blaadjes beginnen zich ook te ontvouwen, dus het is gedaan met het pure witte bruidskleed. Maar voordat alles helemaal voorbij is kunnen we nog wel wat genieten.
Ik heb vanmiddag na het werk de auto eens een wasbeurt gegeven omdat er een akelig laagje 'woestijnzand' op zat, waar de dauwdruppels lelijke sporen in getrokken hadden. Terwijl ik de tuinslang stond op te rollen zag ik een clubje van vijf hommels vrolijk heen en weer dartelen van bloesem naar bloesem. Snel het fototoestel gaan pakken, maar je raadt het al: toen ik weer buiten kwam waren ze er allemaal vandoor gegaan. Ik ben nog even rond blijven hangen, er kwam er nog eentje overvliegen maar die vond het beneden zijn waardigheid om op mijn nederig boompje te landen. Alas.

Gelukkig is er nog wat meer te zien in de tuin. De Dicentra spectabile (gebroken hartje) heeft haar verhuizing van de schaduw van het hekje naar voren goed doorstaan en heeft haar eerste hartjes geopend. Zo blijft er elke dag weer wat om je over te verheugen in de tuin, en daar gaat het uiteindelijk om.

De tulp is de volgende die door mij met argusogen in de gaten wordt gehouden. Zou het komende warme weekend haar uit haar jasje weten te lokken?

Ook heb ik verheugd het nieuwe (prachtig rood uitlopende) blad van de rozen bekeken. Ik heb ze in fases gesnoeid, de eerste keer heel voorzichtig. Nadat ik in een tuinblad (lang leve de bibliotheek!) een aantal zo-moet-het-foto's zag heb ik ze alsnog wat rigoreuzer afgeknipt. Dat is toch maar moeilijk! Maar het te lang laten van de takken zorgt voor 'kale poten' en snoeien bevordert juist de groei van zijtakken. Dus toch maar dapper geweest.
Het wederom uitlopen van het blad is dan toch weer een kleine opluchting... dat heb ik in ieder geval nog goed gedaan dus. Mijn oma had (nouja, heeft... ze leeft nog) altijd rozen in haar tuin maar mijn moeder verfoeit ze. Ik heb de verzorging dus nooit echt 'van dichtbij' meegemaakt. Hier in de tuin staan er verschillende, waar ik nu dus voor mag zorgen. Ik heb vorige zomer uitgebreid mogen genieten van de vele rode rozen van de grootste struik, en ook een klein roze stamroosje heeft haar best gedaan. Hopelijk heb ik ze een dienst bewezen door hun kapsel te fatsoeneren en belonen ze me dit jaar weer met een mooie bloei.

Ze kan het niet laten

2007-04-03T12:57:00.000+02:00

Dit zie ik iedere ochtend als ik mijn thee en boterhammetjes sta te maken. Het is even wennen misschien, een keuken en woonkamer op de eerste verdieping, maar we hebben daardoor wel een heerlijk ruim huis.

Waarschijnlijk ben ik hardstikke vervelend aan het worden met mijn pruimenboompje, maar ik vind hem zo mooi! En iedere dag lijkt hij wel mooier te worden. Toch maak ik maar steeds trouw foto's, want voor dat je het weet is hij weer over zijn hoogtepunt heen waarschijnlijk.

De bloemetjes ruiken echt heel lekker, een heel zacht geurtje maar opvallend genoeg om al vanaf het pad te ruiken. En die vrolijke gele meeldraadjes, daar word ik altijd zo blij van!

Overigens: langs het tuinpad staat een rozet van de paardebloem, die ik daar speciaal laat staan voor de Korte Cursus Tuinieren. Jaja, wat ik al niet voor mijn blogje over heb.... (rechts ter hoogte van de bak viooltjes)

Gulle gift en lentepracht

2007-04-03T12:30:00.000+02:00

Van de overbuurvrouw gekregen: een Hibiscus (kleur nog onbekend), door de overbuurman zelf gezaaid. Lief toch he. Omdat ze onze tuin zo kaalgeroofd hadden toen we het huis kochten.
Ik heb hem dus maar pontificaal in de voortuin geplant, zodat ze er ook nog een beetje van kan genieten.

Op de achtergrond bij het hekje staat nog het een en ander aan onkruid, waarvan ik nog niet weet wat het is. En omdat hier vorig jaar een paar Papavers stonden hoop ik dat ze zich uitgezaaid hebben, dus ik laat een en ander nog maar even groeien tot ik hopelijk wat kan herkennen.
Dat is volgens mij een van de grootste problemen van een beginnend tuinier: wat te bewaren en wat genadeloos onder te schoffelen? Wat dat betreft ben ik misschien ook nog wel een watje ook, ik vind het maar zielig om die hardwerkende plantjes er zomaar uit te trekken.

Toen ik vanochtend buiten stond om een foto van de nieuwe aanwinst te maken zag ik zowaar nog wat leuks: ondanks de kou (brrrr!) is de cyclaambladige narcis opengegaan!

De witte mini-narcisjes zijn alweer bijna aan hun einde. Daarom nog maar eens even de lentepracht vastleggen. Helaas is het moeilijk de camera recht te houden zo laag bij de grond! Daarom maar de foto bijgedraaid. Ach ja...

Vorderingen

2007-04-01T21:54:00.000+02:00

Goed, grindwasserij Eerste Tuintje is weer in bedrijf geweest en we zijn weer een stukje opgeschoten. Ik heb het eerste deel van het pad alvast opgevuld. Er liggen stapstenen in om het lopen iets makkelijker te maken. Ik heb zelf altijd nogal een hekel aan een grindpad, onstabiel lopen doet zeer aan mijn toch al gemolesteerde knie. Als het aan mij lag was er dus een prachtig pad met bijvoorbeeld gebakken klinkertjes gekomen, maar helaas moeten we ook nog naar Meneer Portemonnaie luisteren.
Ja, we hadden op Marktplaats wat redelijke steentjes kunnen zoeken en die in de tuin kunnen leggen, maar dat levert ook de nodige praktische bezwaren op. Ten eerste moet dan toch al het grind de tuin uit, en zand voor de fundering en de stenen de tuin in. In onze auto-met-gastank en zonder trekhaak wordt dat lastig. Praktisch is het ook niet: alles moet om een hele rij huizen heen gekruid worden, een taak die ook geheel op mij zou komen rusten omdat Mijn Lief met twee slechte schouders zit opgescheept. Al met al ook geen leuk vooruitzicht dus.

En het is nou eenmaal zo: met een smalle portemonnaie moet je het soms doen met wat je voor handen hebt. Ik prijs me maar steeds gelukkig dat er een echt DIKKE laag grind ligt. Uitendelijk maken we er vast wel wat moois van...

Grindwasserij

2007-03-31T18:07:00.000+02:00

Welkom bij de virtuele bedrijfsrondleiding bij Grindwasserij Eerste Tuintje. Wij zullen u hier laten zien hoe ons bedrijf met behulp van moderne apparatuur en oude technieken tot fantastische resultaten weet te komen.

Onze deskundige medewerker begint met het afgraven van het bestaande oude grindpad. Dit wordt vervolgens in de hypermoderne grindwas-installatie gedumpt, waarna het, wederom door een deskundig medewerker, door middel van een intensieve waterbehandeling wordt gereinigd. Na een korte opslag in een tijdelijk vat wordt het gewassen grind bewaard in onze grote opslagplaats, waarna het klaar is voor later gebruik.

Oftewel: Ik graaf het oude pad af, spoel het grind in de speciekuip uit (in een grote plastic plantpot, zand verdwijnt door de gaatjes) en als de emmer vol zit gaat het op de grote hoop op het terras. Ja, naast het oude aanrecht dat nog steeds naar het stort gebracht moet worden...
Het lastigste is nog wat te doen met het zand en water dat achterblijft in de speciekuip. Ik graaf het grind maar goed diep uit, dan kan de derrie onder in de sleuf had ik bedacht.

Een zeeeeer vervelend rotklusje, maar goed, het is ook echt nodig. Als het een beetje geregend heeft is het pad gewoon een modderstreep, en ik wil ook eens gewoon met mijn normale schoenen de tuin in kunnen lopen om er 's avonds na het werk even van te kunnen genieten.
Ik wil er nu nog even niet aan denken dat ik straks die hele hoop ook weer in emmers moet scheppen om het pad weer aan te vullen. En dan heb ik pas twee meter gehad...

Gelukkig beloont de tuin je ook weer met veel moois, wat een hoop goed maakt. Nog één keertje pronken dan. En lekker ruiken dat 'ie doet!

Kermis in de Hel

2007-03-29T09:28:00.000+02:00

Het regent en de zon schijnt. Kermis in de Hel noemden wij wat vroeger altijd....

Bloesem, deel 2

2007-03-27T18:01:00.000+02:00

Hier is ze dan in de zon. Of nouja, een zusje van de bloesem van vanmiddag want er zijn nog enkele bloemetjes open gegaan en deze zat wat mooier in de zon. Met het knalblauw van het muurtje van de voordeur dat op de achtergrond duidelijk aanwezig is ben ik wat minder blij. Maar ja, er is weinig groens in mijn voortuin dat als achtergrond wil dienen.... Had ik toch die uitschietende wilgenstronk maar niet moeten snoeien he. Eigen schuld! (jaja, ik weet het, wilgen staan nu ook nog niet vol in het blad....)

Maar toch, uiteindelijk zijn het dit soort kleine dingen waar ik zo ontzettend blij van kan worden. Vanmiddag lekker met mijn boterhammetje in de achtertuin gezeten en naar de merels en de mussen gekeken. Ondanks het feit dat het nog steeds een grotendeels kale woesernij is kan ik er al heel erg van genieten. Tja, een dagje thuiswerken heeft zo z'n voordelen!

Bloesem!

2007-03-27T12:52:00.000+02:00

Al dagen zie ik de knoppen van de Reine Claude steeds verder zwellen. En vanochtend wist hij me dan toch nog te verrassen: Terwijl ik in de keuken stond om een kopje thee te maken zag ik zowaar dat de eerste bloesems geopend waren! Ik ben dus met mijn fototoestel naar buiten gevlogen om een foto te knippen.
Hij staat nog tot halverwege de middag in de schaduw, dus het is geen hele zonnige foto, maar toch: joepie, de eerste bloesem!

Lekker weertje

2007-03-25T21:38:00.000+02:00

Ja, we waren verwend begin deze maand, met dat mooie weer he. Daarna was het echt weer wennen met de dikke winterjas afgelopen week. Gelukkig kregen we dit weekend weer een fijn zonnetje en lekker temperatuurtje. Mooie kans om nog even de tuin in te duiken en wat foto's te knippen van de violen die ik van de week samen met de buurvrouw gehaald heb. Ook de gele narcissen laten hun kopjes nu zien, nadat hun witte broertjes ze al een weekje of wat voor waren. De Narcis wordt in Begie ook wel paasbloem genoemd, wat ik altijd erg charmant vindt. En zo heel ver zitten die van mij er dit jaar niet naast he....
De narcissen die hier langs de wegen staan staan al tijden lang in grote groepen te stralen, waar ik wel een beetje jaloers op was. In mijn tuintje bleef het maar bij knoppen... Maar nu is alles goed gemaakt!

Verder heb ik vandaag de eerste lieveheersbeestjes gespot. Deze zat lekker te zonnen op een blaadje van de crocus en liet zich in alle rust fotograferen. Zijn collega op de naastgelegen viola was echter zo hyperactief dat ik hem niet mooi te pakken kon krijgen.

Een andere bezoeker was een hommeltje die rond de katjes van het treurwilgje aan het tuimelen was. Wat dat betreft vind ik trouwens de Engelse term 'Bumblebee' heel passend... Hij was me echter ook steeds te snel af. Maar goed, hij heeft wel de eer de eerste hommel van het jaar te zijn.

Korte cursus tuinieren, deel 2

2007-03-24T20:41:00.000+01:00

Wat een schoonheden he... De eerste foto heb ik mogen ontvangen van Bart van Eigenwijzetuin. Je ziet dat hij een goede fotograaf is aan de mooie scherptediepte. De tweede foto is wat dat betreft minder mooi met al dat stro op de achtergrond, maar ik heb hem er toch maar bijgezet omdat je de bloem zo goed kunt herkennen.

Het plantje lijkt qua bloem erg op de Ipomoea tricolor (klimmende winde), een mooie eenjarige klimplant. Kijk maar:
De gelijkenis is ook niet zo raar, omdat beide planten tot de zelfde familie behoren, namelijk de Convulvulaceae. Qua kenmerken zijn de planten echter niet te vergelijken. De eerste is namelijk de Haagwinde (Convolvulus sepium, syn. Calystegia sepium) die ook bekend is onder de minder charmante naam Pispotje. Dat is namelijk géén eenjarige, en ook zeker geen geliefde tuinplant, maar een zeer hardnekkig wortelonkruid. De plant groeit overal doorheen en overheen en verstikt zo al uw dierbare planten.
Laat u dus niet foppen door de mooie bloemen als ze in uw tuin de kop opsteken, maar verwijder ze gezwind met wortel en tak. Met nadruk op wortel, want ieder stukje dat blijft zitten loopt net zo vrolijk weer uit.
Een ander familielid is de Bataat of Zoete aardappel. De Haagwinde heeft hier ook wat mee gemeen: ook zij maakt wortelknolletjes. Dat maakt haar des te hardnekkiger omdat hier een grote voedselvoorraad in kan worden opgeslagen waardoor de uitputtingsslag des te langer kan duren.

Trouwens, over dat 'met wortel en tak uitroeien' gesproken: vergeet ook de takken niet. Want ook al zijn ze afgebroken, ze wortelen en groeien vrolijk verder als je ze niet weghaalt.
Als zelfs natuurvriendelijke tuinders als Bart al naar de gifspuit moeten grijpen om de Haagwinde onder de duim te houden kun je je enigszins voorstellen wat een vervelende plaag ze zijn... Toch is dat een vaak geadviseerde oplossing, omdat het zeer regelmatig verwijderen van de nieuwe groei, zoals ik bij het Zevenblad doe, wel een zeer langdurige kwestie kan worden. En wegens de dunne steeltjes en de neiging van de plant om overal tussendoor te groeien ook nog eens een hele lastige.

Ook duidelijk geen onkruidje om op de composthoop te gooien. Uittrekken en afvoeren is dus het devies.

Zo komen wij aan het einde van les twee in de korte cursus tuinieren. In het hoofdstuk onkruiden zullen verder nog volgen: de distel, de paardenbloem, klaverzuring en verder allerlei andere onkruiden die het wagen de kop op te steken in de tuin van uw cursusleidster.
Een cursusleidster overigens die in het gelukkige bezit is van een tuin zonder haagwinde. Deze aflevering van de cursus is geheel te danken aan het commentaar van collega Bart op de vorige aflevering en de prachtige foto's die hij mij kon aanleveren.
Vooruit, nog ééntje dan....

Volksverhuizing

2007-03-23T12:08:00.000+01:00

Van dat gele geval hierboven stonden er eerst twee. Ik heb besloten dat het een Euonymus is, maar goed, ik kan me vergissen. Ik had echter graag een vlinderstruikje gewenst in de hoek van de tuin, dus de achterste heeft moeten wijken. Hierboven staat het vlinderstruikje al op zn plek, waar hij hopelijk zal uitgroeien tot een mooie, grote, volwassen vlinderstruik (Buddleja davidii 'Pink Delight').
De gewraakte Euonymus is verhuisd naar de overkant van de tuin, waar zijn gele blad de schaduw van de schutting wat kan oplichten. Hij ziet er zowaar nog goed uit aan die kant ook... Een beetje kale poten, maar met voorzichtig snoeien krijgen we die hopelijk weer wat voller.

Ik moet zeggen dat ik er al met al wel trots op ben hoor. Helemaal zelf gedaan! Ik kreeg de kluit maar net zelf uit het gat getild, maar het is dan toch gelukt. Ha!

Korte cursus tuinieren, deel 1

2007-03-22T20:25:00.000+01:00

Zoals ik al eerder verteld heb maak ik de laatste tijd fanatiek jacht op Staatsvijand Nummer Een, Aegopodium podagraria oftewel het zevenblad. Bij een verwaarloosde tuin erf je ook de nodige hoeveelheid ongewenst onkruid, en omdat in ons geval de hele tuin uitgerukt of omgeploegd was en daarna maanden bloot heeft gestaan aan alles wat er maar zijn wortels wilde planten kon je inderdaad spreken van de nodige hoeveelheid.
De meeste onkruiden zijn makkelijk uit te trekken en als je dat doet voordat ze zaad hebben gezet valt de schade nog wel te overzien. De wortelonkruiden zijn echter een ander geval: als er ook maar het kleinste stukje wortel blijft zitten dan groeit dat weer vrolijk uit tot een nieuwe nachtmerrie. Er zijn verschillende soorten wortelonkruiden, maar aangezien mijn tuintje vergeven is van het zevenblad dacht ik daar maar eens te beginnen.

Ik heb de laatste tijd regelmatig tuinboeken geleend van de bieb en daar wordt het onderwerp onkruid meestal maar erg summier behandeld. Als er al wat over geschreven wordt blijft het vaak bij kort aanstippen. Duidelijke foto's over hoe de verschillende bad guys er uit zien ontbreken vaak. Daarom om te beginnen maar eens een foto van een aantal blaadjes zevenblad die ik de kop op zag steken:

Bij deze zijn duidelijk de 7-tallige blaadjes te zien, maar het komt ook voor dat er 9-tallige blaadjes aan komen. Een ander herkenningspunt zijn de roodkleurende steeltjes. Als je ze uittrekt zie je heel duidelijk de kenmerkende witte wortels (rhizomen).

Deze 'witte wormen' kronkelen overal tussendoor en kunnen heel lang worden. Dit zijn nu nog maar kleintjes, omdat ik al een hele tijd bezig ben met 'de grote schoonmaak', maar ik heb wortels uitgetrokken die bijna een meter lang waren met zeeeer veel uitlopertjes naar boven er aan.

Zevenblad schijnt geneeskrachtige eigenschappen te hebben (tegen jicht) en is eetbaar, met een smaak enigszins vergelijkbaar met spinazie. Het zouden mogelijk de Romeinen zijn geweest die de plant om die reden meebrachten en massaal aangeplant hebben. Dank je wel Romeinen...

Mijn strategie is nu om de boel uit te putten door alle blaadjes die boven de grond komen te verwijderen. Zo krijgen de wortels hopelijk geen tijd om energie op te slaan. In het begin ging ik de boel te lijf met mijn handharkje, waarmee je de grond kon loswoelen en de wortels met hele stukken tegelijk omhoog kon vissen. De keinere stukjes die nu nog over zijn worden door deze behandeling echter niet gevangen. Als ik nu een blaadje zie verschijnen graaf ik met mijn schepje de grond rondom een beetje los. Als je gewoon gaat trekken breekt de wortel meestal, en dat is nou juist niet de bedoeling. Uit de ietsjes losse grond kan ik meestal een heel stuk wortel vissen. Waarschijnlijk heb ik nog geluk dat ik hier niet in de zware klei zit, daar zal het wel een stuk moeilijker gaan.

Goed, dan zijn we bij deze gekomen aan het einde van deze eerste les in de korte cursus tuinieren ;-)
Volgende keer een andere onkruidsoort, maar in de tussentijd: class dismissed!

Op het nippertje

2007-03-18T20:47:00.000+01:00

Vrijdag zijn we vertrokken naar Baarle-Nassau, en pas vanmiddag rond half vier waren we weer thuis. Het was net lekker aan het opklaren, dus ik heb nog gauw even de tuinklompjes aangedaan en ben de tuin ingetrokken. Voornamelijk wat verplantwerk vandaag. Een roosje dat wel erg in de verdrukking stond is van de voor- naar de achtertuin verhuisd, en ook een aantal plukjes van de Ajuga reptans (zenegroen) stonden nogal in de verdrukking, dus ook zij hebben een nieuw plekje veroverd. Ik ben wel benieuwd of de bloei van de Ajuga wat voorstelt. Het zouden blauwe bloemetjes moeten zijn. We wachten rustig af....
De laatste verhuizing van de dag was het gebroken hartje (Dicentra spectabilis). Deze staat nogal in de schaduw van de passiebloem die over het hekje groeit, en ik was al langer van plan hem een beter plekje te geven. Alleen wist ik niet meer heeeel zeker waar hij (of zij...) zich bevond. Dus zo gauw ik haar schattige neusje boven de grond zag ging rigoreus de schop erin.
Probleem is dan altijd: waar moet zo'n plant dan heen. En gek genoeg is het juist als je nog zo veel ruimte hebt de keus heel moeilijk. Want wat wil ik later waar neerzetten? Gaat dat wel passen bij het gebroken hartje of maak ik nu een hele grote blunder?
Gelukkig is het dan met het gebroken hartje weer zo dat ze vroeg verschijnt en weer vroeg verdwenen is, dus haar plaats kan straks worden ingenomen door een 'collega'. En ach... anders verhuizen we haar volgend jaar gewoon weer! Nu is ze terechtgekomen nabij de Reine Claude en de vrouwenmantel, waar ik overigens ook de eerste blaadjes van zie verschijnen.

Verder nog wat foto's gemaakt van de narcissen die ik in potten bij de voordeur heb staan. Ze zijn nog lang niet allemaal open, dus er moest een beetje strategisch gericht worden, maar een mooi plaatje levert het wel op he!

De laatste verrassing in de voortuin was de ontdekking van een groepje (lijkt mij) wilde hyacintjes. Schattig en blauw stonden ze langs het tuinpad te genieten van de laatste zonnestralen. De bofferds!

Daarna heb ik mijn hele boeltje verkast naar de achtertuin, waar na het planten van de 'transplantaties' uit de voortuin nog wat tijd over was om weer wat onkruidjes te wieden voordat de lucht eng donker begon te worden. En gelukkig was ik net voor de bui binnen!

Websites

2007-03-13T21:05:00.000+01:00

Er zijn veel verschillende tuinsites en -blogs op het internet te vinden. Ik vind het zelf altijd leuk om bij een ander 'in de keuken te kijken', dus ik lees ze graag. Helaas is niet iedereen even consequent met updaten. Daarom hierbij een lijstje (links komen rechts in balk) van mijn favorieten die ofwel regelmatig iets nieuws schrijven, ofwel dusdanig veel informatie bevatten dat ze toch interessant zijn.

Een site waar ik heel graag naar kijk is die van Bart. Hij heeft een grote tuin die hij zo natuurlijk mogelijk probeert in te richten. Vooral zijn foto's zijn echt schitterend! En daarbij kan hij ook lekker schrijven.

Anke, ook wel bekend als de tuikabouter, tuiniert er ook vrolijk op los en vertelt en fotografeert regelmatig over haar zaaiperikelen.

Nog meer kabouters: Tineke krijgt bij het zaaien hulp van Joost K. Bouter die in haar serre een rustig plaatsje heeft gevonden. Ze post ook zeer regelmatig, met ook mooie foto's van onder andere haar katten.

Over de rest volgt binnekort een korte inleiding, we hebben vandaag andere plannen!
Als je ze nog niet kent dan ga zeker een keertje bij ze kijken, de sites zijn allemaal zeer de moeite waard.

bloemen

2007-03-10T21:12:00.000+01:00

Irisjes in de achtertuin

Anemone nog in knop

Anemone in bloei

Even iets rechtzetten

2007-03-10T20:55:00.000+01:00

Jawel, hij staat er weer! Samen met de buurvrouw en haar broer hebben we welgeteld een uurtje of twee gewerkt, en de schade is hersteld.
Daarna heb ik nog lekker wat in de voortuin gewerkt. De vrouwenmantel die ik (oh, schande) nog steeds een plaatsje moest geven heeft een plekkie gekregen. De grote pol phlox die in een flinke bult lag heb ik in stukken gestoken en deze weer terug geplant. Twee stukjes heb ik ingepikt voor de achtertuin, voor in de zonnige border.

Vlak naast de phlox nog een onbekende inwoner ontdekt. Straks maar eens vragen op groeninfo of ze 'm herkennen.De foto is niet 100% scherp, maar duidelijk genoeg denk ik...

Nieuwe aanwinsten

2007-03-08T19:25:00.000+01:00

Ik was eigenlijk van plan eindelijk de zaailingen eens te fotograferen, maar helaas; ik had belangrijkere taken vandaag. Er moest namelijk geplant worden! Ik heb gekregen: 2 herfstasters, flinke pol vrouwenmantel, een hosta, pol schildersverdriet, pol oregano en een pol 'mysterieplant'. Alles behalve de vrouwenmantel staat inmiddels in de tuin. Mijn lief had honger, dus ik ben maar lekker gaan koken. De vrouwenmantel plant ik morgen wel in de voortuin, ik heb in de achtertuin al een paar polletjes van mijn moeder van vorig jaar, die zullen het wel overleefd hebben denk ik.
Na het planten was het niet meer licht genoeg, dus de foto's zullen later komen. Zeker van het mysterieplantje, want ik wil natuurlijk wel weten wat we in de tuin hebben. We zullen het tuinforum van groeninfo nog maar eens raadplegen straks.
Tijdens het tuinieren weer leuke dingetjes gezien. De akelei is alweer aan het uitlopen, de knoppen van de klimhortensia zwellen gestaag. Een takje van de gewone hortensia dat vorig jaar was afgebroken, en waar wat worteltjes aan zaten heb ik onder het mom 'je weet maar nooit' in een potje gestoken. En zowaar: hij loopt nog uit ook! Daar wordt een mens blij van.

Duivelskruid

2007-03-04T17:52:00.000+01:00

En de duivel zong: zevenblad, oh zevenblad, jij bent mijn kampioen....

Bah, wat een rotzooi is dat toch. Van de vijf emmers onkruid die ik dit weekend verwijderd heb bestond minstens anderhalf uit wortels van het zevenblad.

Lieve biotechnologen, kunnen jullie niet een of ander beest genetisch manipuleren zodat het gek is op zevenblad? En als dat op is, dat 'ie dan aan de slakken begint? Lijkt me heerlijk.

Gelukkig is er ook goed nieuws: van de gezaaide zaadjes zijn er al verschillende opgekomen. Binnenkort een lijstje!

De helpende hand

2007-03-01T20:43:00.000+01:00

Gisteravond heb ik een paar foto's geplaatst op het tuinforum van Groeninfo. Een beginnend tuiniertje als ik kan namelijk wel eens een helpende hand gebruiken bij het herkennen van wat allemaal de kop op steekt na de winter. Ik heb hen dus gevraagd of ze me konden helpen bij het identificeren van wat ik heb gevonden.
Mijn moeder had voornamelijk bloeiende heesters in de tuin staan, met een aantal plekjes voor gekocht zomergoed. Nog nooit een zaailing gezien in mijn leven dus. Of nouja, als er zaailingen in de tuin stonden dan konden we er vrij zeker van zijn dat het onkruid was.
Nu blijkt het wat verwarrender.
Ook de experts komen er nog niet helemaal uit. We zullen nog maar even afwachten wat de uitkomst is, en of ik nou papavers kan verwachten komende zomer. In ieder geval wil ik de dames en heren van het forum hartelijk bedanken voor alle hulp.

Het zag er zo lekker uit buiten vandaag, ik had helemaal geen zin om opgesloten te zitten op kantoor. Gelukkig had ik al een ovenschotel klaar staan, dus terwijl die in de oven een mooi korstje stond te krijgen heb ik mijn tuinklompjes aangetrokken. De kookwekker op een half uurtje om te zorgen dat ik niet te lang bezig bleef, zwarte ovenschotel is niet mijn favoriet).
Met mijn emmertje ben ik de tuin in getrokken. De trieste opbrengst was een bijna volle emmer met wortels van het zevenblad. Natuurlijk heb ik ook andere onkruidjes meegenomen die ik tegenkwam, maar het overgrote deel was zevenblad. Erg genoeg. Nouja, de aanhouder wint zullen we maar zeggen.

De kale vlakte

2007-02-28T14:42:00.000+01:00

Goed, dan nu de huidige stand van zaken. De combinatie van het weghalen van de boom en een paar flinke stormen haaks op de schutting hebben de boel zichtbaar uit het lood geslagen. Ik denk dat we er een paal bij moeten slaan of zo. Dat laten we maar lekker aan de mannen over!
Achter in de tuin, aan de voet van de roos heeft de kerstboom een plaatsje gekregen. Hij heeft al lichtgroene topjes gemaakt,dus die is wel aangeslagen. Vooraan hebben we een klein treurwilgje geplant, dat precies in de zichtlijn vanuit de hal staat. Op de foto valt hij een beetje weg, maar die zachte katjes vertederen me nog steeds. Vroeger plukten we die altijd van de boom terwijl we naar school liepen.
Aan de voet staan een paar zaailingen van de Heuchera van mijn moeder, die vorig jaar al hun best voor me gedaan hebben. Ook kreeg ik van haar toen een paar scheuten van de Alchemilla, maar die bevinden zich op het moment nog ondergronds.

Een klein raadsel zijn door de bolletjes die in een grote groep de kop op steken. Ik heb daar vorig jaar toch echt fanatiek geschoffeld en ik ben echt niks tegengekomen....

En er was waarempel nog een verrassinkje: dit lijkt wel een Sedum die uit de grond komt piepen. En die stond er vorig jaar ook niet. Tenminste, niet toen het huis opgeleverd werd. En ook in de pre-bosmaaier foto kan ik hem niet herkennen (ergens vooraan rechts, iets voor de Hosta. Maar hij stond wel op mijn verlanglijstje! Nu nog even afwachten welke soort het is....

Aan de andere kant...

2007-02-27T22:40:00.000+01:00

En zowaar, hier dan het voortuintje, met een elegante rij distels langs het pad.
Ik vraag me nog steeds af waarom ze die nou hebben laten staan, terwijl ze de hortensia, dicentra en zelfs de passiflora gekortwiekt hebben. *zucht*
Waar ik ook nog van stond te kijken was een enorme wilg in de rechterhoek van de tuin (niet te zien op de foto). Bij het wegsnoeien van de enorme kroon ontdekte ik een fijntjes gevormd klein kroontje tussen de enorme takken. Blijkbaar was dit eerst een sierwilgje, waarbij het geente deel is afgestorven. Daarna is het onderstammetje weer uitgeschoten, met desastreuze gevolgen.
Ik heb de hele boel tot een stompje afgezaagd en kortwiek iedere keer de nieuw ontspruitende lootjes om zo de boel hopelijk te verzwakken.
Ook bleek er nog een wit roosje klem te staan tussen de wilg en het hek. Daar is de afgelopen zomer toch weer wat leven gekomen. Ik zit er over te denken hem te verplanten naar de achtertuin. De gekortwiekte passiflora is namelijk weer uitgelopen en over het hekje gegroeid en dreigt steeds in de roos te klimmen.
Ik zit een beetje te twijfelen over wat er in de plaats te zetten. Graag een voorjaarsbloeier om de bloeitijd van de tuin een beetje te spreiden. Een forsythia zou kunnen, maar omdat de rest voornamelijk roze bloeit twijfel ik daar nog wat over. Maarja, de forsythia is natuurlijk al lang uitgebloeid als de rest gaat beginnen. En het zou wel iets lekker hoogs zijn....
We twijfelen nog even vrolijk verder.

Verder staan hier: Reine claude pruim, Sering, roze roos, hulst, stamroosje, Phlox, Hortensia, Dicentra, Pachysandra, Ajuga en Stachys.

Ik heb er een serie bollen in gezet, waarvan de Crocus inmiddels prachtig in bloei staat. Voor zover het weer het toelaat tenminste.

Uitzicht met boom

2007-02-27T20:50:00.000+01:00

Onze woonkamer ligt op de eerste verdieping. Dit was het uitzicht zoals we het aantroffen toen we het huis zijn gaan bezichtigen. Links zie je nog het schaaltje vogelvoer van de buurvrouw staan. Volgens mij zijn de vogels hier zo verwend dat ze nog geen slakje meer pikken. Tenminste, te zien aan het aantal slakken dat ik in de tuin trof...
Voor de overdracht is zo'n beetje alles kaalgemaaid. De rozenstruik achter tegen de schutting staat nog, en verder troffen wij nog een koppeltje kardinaalsmutsen (gele), drie verminkte buxus-struikjes, een enigszins bol geschoren taxus en een opnieuw-uitlopende hosta. En heel, heel veel graan. Echt erg. Daar hebben we toen geen foto's van gemaakt.
Zonde achteraf, het is toch wel leuk om het hele proces vast te leggen. Maar goed, gedane zaken nemen geen keer.

Eerlijkheid

2007-02-27T20:32:00.000+01:00

Hoe kan ik nou 'de geboorte van een tuin' beschrijven zonder het uitgangsmateriaal eerst te laten zien? Toch wel tijd voor een foto zou ik zo denken. Tja, en daar doet het even zeer... Want een mens maakt nou eenmaal niet graag foto's van een puinzooi. Maar goed, het is mijn doelstelling om uit mijn puinzooi een mooie tuin te laten ontstaan, dus vooruit dan maar. Allereerst maar een foto van de tuin zoals die er uit zag rond mei vorig jaar, toen wij het huis gingen bezichtigen. Let vooral op de gebroken tuinkabouter en de verdwaalde radiator. Ook de gewraakte boom is hier nog aanwezig.

Erfenissen

2007-02-25T17:55:00.000+01:00

Iedereen die een bestaand huis koopt zal het kennen: je koopt een huis, je erft een tuin. Inclusief inhoud.
Vooral als je in de tuinbusiness nog maar een beginnertje bent kan dat lastig zijn. Bij heesters is het makkelijk: een heester is een heester, duidelijk te herkennen. Maar die zaailingen die nu de kop op steken, dat is lastiger. Want gaat dat wat moois worden of is het onkruid?

Vandaag heb ik tussen de buien door in de voortuin gewerkt. De rozen snoeien (vast niet ver genoeg, maar ik vond mezelf al heel dapper) ging nog wel, en ook de oude steeltjes van de flox afknippen was een koud kunstje. De rozetjes-met-penwortel van de paardenbloem herken ik ook nog wel, dus hup, er uit. Maar dan... Vorig jaar stonden er een aantal klaprozen aan de zijkant van de tuin. Hoe ziet een klaprozenzaailing er uit? Wie weet heb ik er wel een aantal uitgetrokken vanochtend...

Het is wel heerlijk te zien dat overal knopjes zitten. De rozen natuurlijk, maar ook de hortensia heeft nieuwe bladknoppen. Hopelijk komen er dit jaar ook bloemen aan. Ook bij de flox zag ik al wat groeipunten voorzichtig naar buiten piepen, en ook bij het gebroken hartje meende ik leven te herkennen. Nou maar hopen dat het voorjaar geen gemene trucs gaat uithalen.

Meer dan kniehoog

2007-02-25T17:31:00.000+01:00

Mijn lieve buurvrouw (ja, die ene die mijn boom heeft laten omhakken) voert graag de vogeltjes. Die poepen dat dan in mijn tuin weer uit denk ik, want we hadden een mooi veld van allerlei graansoorten in de achter tuin staan. Toen we het huis in mei gingen bezichtigen was het nog niet zo erg, maar toen we de sleutel kregen... ik kon wel janken! En langs het pad naar de voordeur stonden de distels een meter hoog. Daar heb ik een paar heeeele dikke handschoenen voor nodig gehad!
Om te voorkomen dat de achtertuin weer vol zou groeien voordat we er tijd voor hadden hebben we na het uittrekken van al het graan verschillende groenbemesters ingezaaid, namelijk komkommerkruid (Borago officinalis), gele mosterd en kervel. Dat had een paar pannen met heerlijke kervelsoep als prettige bijkomstigheid. Helaas is kervelsoep dan weer minder goed tegen onkruid... waar ik geoogst heb zijn stiekum weer een soort wolfsmelk en een rood klavertje opgekomen. Rotzooi!

Tijdens het plukken van het graan (en ander onkruid) kwam ik ook nog iets tegen dat er uit zag als Hemerocallis (daglelie), maar die heeft vorig jaar niet gebloeid. Waarschijnlijk door de bosmaaier-behandeling. Hij is dit jaar weer aan het uitlopen, dus ik heb goede hoop dat we dit jaar wel bloemen krijgen. Wel hebben de slakken er al wat gaatjes in geknaagd. We hadden er heel veel vorig jaar, van die enge naaktslakken. Jakkes! Dus vorige week heb ik toch maar een busje slakkenkorrels gekocht. Wel de diervriendelijke, van EcoStyle. Daar zouden de andere beestjes geen last van moeten hebben. Dus ook niet de vogeltjes die de buurvrouw zo graag voert...

Er was eens...

2007-02-25T17:20:00.000+01:00

Vorig jaar juli kregen wij de sleutels van ons eerste huis. Wat een ruimte als je een appartement gewend bent! Er was wel het nodige te doen in huis. Dit huis is een voormalig huurhuis, dat we gekocht hebben van de woningstichting. Er heeft een oude meneer gewoond die graag tuinierde, maar na zijn dood heeft zijn dochter het nodige uit de tuin gegraven. De woningstichting heeft daarna iemand met een bosmaaier gestuurd die op de grote heesters na alles gekortwiekt heeft. Zelfs de hortensia!
Wat nog schandaliger was: ze hebben na het tekenen van het koopcontract de kronkelwilg-boom in de achtertuin omgehakt! Dit op aanvraag van de buurvrouw, die altijd erg veel last had van de vallende takjes. Kijk, een kronkelwilg zou nou ook niet direct mijn eerste keuze zijn, maar hij stond daar wel mooi en bood ons privacy tegen de blikken van de achterburen. We hebben er nog juridisch naar laten kijken (er waren nog wat meer dingetjes mis), maar dat zou een langdurig gebeuren worden. We hebben maar besloten om de boel de boel te laten en onze energie op een positieve manier in te zetten, er was ten slotte nog genoeg te doen in huis!

Welkom

2007-02-25T17:10:00.000+01:00

Voor onze nieuwe tuin ga ik het nodige zaaien. Bij zelf zaaien toch wel heel makkelijk is om een dagboekje bij te houden, en een moderne meid doet dat dan natuurlijk via een weblog.
Ik beweer niet dat ik alles perfect ga doen hoor (in tegendeel, dit is onze eerste tuin!), maar wie weet hebben andere beginnende tuiniers ooit nog eens wat aan mijn blunders, uitglijders en ontdekkingen.

Beste bezoeker, laat je wat van je horen? Ik ben benieuwd of er wel iemand komt lezen....